تشخیص نارسایی قلبی با استفاده از معادلة لانژوین تعمیم‌یافته

Abstract

ما در این مقاله با استفاده از معادلة تصادفی پخش- پرش که برای بازتولید فرایندهای تصادفی ناپیوسته به کار می­رود و تعمیمی برای معادلة لانژوین است، به بررسی سری زمانی الکتروکاردیوگرام مربوط به فعالیت الکتریکی ضربان قلب سه گروه شامل افراد سالم، افراد با فیبریلاسیون دهلیزی و افراد با کژآهنگی بطنی می­پردازیم. ابتدا نشان می­دهیم که سری زمانی الکتروکاردیوگرام یک فرایند ناپیوسته بوده و معادلة پخش- پرش رهیافت مناسبی برای مدل­سازی این سری زمانی است. سپس، با محاسبة ضرایب کرامرز- مویال مربوط به این معادله برای این افراد، نشان می‌دهیم که تفاوت قابل توجهی میان دینامیک یک قلب سالم و یک قلب دارای نارسایی وجود دارد. در آخر معیاری را معرفی می­کنیم که می­توان از آن برای تشخیص نارسایی قلبی استفاده کرد.