بررسی تحمل شوری چهار گونهAtriplex در شرایط اکولوژیکی زاهدان

Abstract

در این پژوهش سازگاری گونه‌های مختلف <em>Atriplex</em> به شوریهای متفاوت در حومه شهر زاهدان در سال1382 مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در قالب طرح کرتهای خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا در آمد. عامل اصلی شامل سه سطح شوری 14، 12 و 9 دسی زیمنس برمتر و عامل فرعی گونه‌های مختلف <em>Atriplex</em> شامل <em>A. lentiformis</em><em>، </em><em>A. cansecens</em><em>، </em><em>A. verrucifera</em>و<em>A. leucoclada</em> بود. برای تعیین کیفیت علوفه از معیارهای درصد پروتئین، خاکستر، سدیم، پتاسیم، کلر، کلسیم و منیزیم استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و عملکرد محصول (اندام هوایی) و تجزیه آزمایشگاهی نشان داد که بیشترین عملکرد ماده خشک در بوته به گونه <em>A. leucoclada</em>(29/126 گرم در هربوته) تعلق داشت. همچنین حداکثر درصد پروتئین (82/3)، پتاسیم (991/1) و کلر(157/6) در گونه <em>A. cansecens</em>مشاهده گردید. بیشترین میزان خاکستر(Ash) (172/29%)، درصدسدیم(052/6) و درصد منیزیم (402/1) را رقم<em>A. verrucifera </em><em> </em>دارا بود. حداکثر درصد کلسیم (517/0) در گونه<em>A. lentiformis </em><em> </em>مشاهده گردید. از میان گونه‌های فوق احتمالا گونه <em>A. leucoclada</em> بیشترین تحمل را در مقابل تنش شوریدر شرایط آب و هوایی زاهدان نشان داد.