اثر شوری آب آبیاری بر عملکرد و صفات زراعی سه هیبرید ذرت (Zea mays L.) با استفاده از آبیاری قطره‌ای نواری

Abstract

استفاده از آب­های نامتعارف از جمله آب­های شور برای آبیاری، با توجه به افزایش روز افزون تقاضای آب در مناطق خشک و نیمه‌خشک امری اجتناب ناپذیر است. به منظور بررسی اثر تنش شوری بر رشد و عملکرد سه هیبرید ذرت در شرایط استفاده از آبیاری قطره­ای نواری، آزمایشی در سال 1396 به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل سه هیبرید ذرت (سینگل کراس 704، سینگل کراس 400 و سینگل کراس 260) و سه سطح شوری آب آبیاری 7/0، 3 و 5 دسی­زیمنس بر متر بودند. برای اطمینان از جوانه­زنی بذرها، تمامی تیمارها از مرحله جوانه­زنی تا ارتفاع 40 سانتی­متری ذرت با آب شیرین آبیاری شده و سپس تنش شوری اعمال شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگین صفات اندازه­گیری شده (وزن تر علوفه تولیدی، وزن خشک، عملکرد دانه، وزن هزار دانه، شاخص سطح برگ و ارتفاع گیاه) نشان داد که این صفات تحت تأثیر سطوح مختلف شوری اختلاف معنی­داری را داشتند، به طوری که بالاترین مقدار هر یک از این صفات در تیمار شاهد و پایین‌ترین مقدار آن در تیمار حداکثر شوری مشاهده شد. همچنین نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده­ها نشان­دهنده اثر معنی­دار هیبرید بر روی اکثر صفات اندازه­گیری شده بود، به طوری که بیشترین مقدار مربوط به رقم سینگل کراس 704 بود.