بررسی دقت روش وزن دهی آنتروپی شانون در تعیین عرصه‌های مناسب تغذیه مصنوعی دشت سرخون

Abstract

تغذیه مصنوعی آب‌های زیرزمینی نقش محوری در مدیریت پایدار این منابع دارد. دشت سرخون به دلیل خشک‌سالی و برداشت فزاینده دچار افت سطح ایستابی شده است. هدف از این پژوهش شناسایی عرصه‌های مناسب تغذیه مصنوعی و ارزیابی مدل آنتروپی شانون است. با توجه به مطالعات گذشته و شرایط منطقه، 9 عامل شیب، کیفیت آب، عمق آب، ضریب نفوذپذیری، ضخامت آبرفت، کاربری اراضی، قابلیت انتقال، ریخت‌شناسی و تراکم زهکشی انتخاب و با روش آنتروپی و مقایسه زوجی به ترتیب وزن هر معیار و کلاس‌های هر لایه محاسبه و ترکیب شدند، سپس نقشه نهایی در چهار کلاس پهنه‌بندی شد. نتایج نشان داد مناطق کاملاً مناسب اغلب در واحدهای ریخت‌شناسی واریزه‌های بادبزنی در شمال دشت با شیب‌های کمتر از سه درصد قرار دارند که حدود 7/17 درصد از دشت را به خود اختصاص داده‌اند. ارزیابی نتایج با مقایسه طرح‌های اجرایی موفق در منطقه صورت گرفت که 78 درصد همپوشانی داشت برتری مدل مذکور را می‌توان در نظرگیری تأثیر عدم قطعیت بر وزن هر یک از معیارها دانست که می‌تواند دقت مدل خروجی را بالا ببرد.