اثر تغییر بستر و بار سطحی فیلترهای شنی تحت فشار بر بهبود حذف پارامترهای کیفی آب تصفیه-خانه‌ معلم‌کلا ساری

Abstract

کمبود آب برای انسان و محیط زیست از مشکلات جدی دنیای امروز به‌حساب می‌آید. آب آشامیدنی شهر ساری و روستاهای وابسته به ‌آن از آب‌های زیرزمینی تامین می‌شود. کیفیت نامطلوب آب‌ خروجی بعد از فیلترهای ‌شنی ‌تحت فشار در تصفیه‌خانه معلم­کلا ساری، باعث شد که در این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر کارایی فیلترهای مذکور پرداخته شود. بستر فیلترهای شنی تحت فشار مزبور تنها از سه نوع دانه‌بندی سیلیس تشکیل شده است. در این پژوهش با انتخاب نوع دانه‌بندی و استفاده از بستر تک لایه و دولایه در بستر فیلترهای شنی تحت فشار (سیلیس، سیلیس-آنتراسیت و لیکا-آنتراسیت) همین‌طور با تغییر بار سطحی آن‌ها در هفت مرحله به بررسی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی مرتبط با فیلترهای شنی تحت‌فشار پرداخته شد. در تمامی مراحل در پنج نقطه از تصفیه‌خانه (نمونه‌گیری از آب خام، بعد از هوادهی، در ابتدای کارکرد فیلتر، در انتهای کارکرد فیلتر و بعد از کلرزنی) نمونه‌برداری صورت گرفت. نتایج نشان داد که بهترین گزینه، استفاده هم‌زمان از سیلیس و آنتراسیت در بستر فیلترها با 5/1 برابر بار سطحی به‌کار گرفته شده در تصفیه‌خانه به‌همراه استفاده از واحد هوادهی و ته‌نشینی است. راندمان حذف پارامترهای کدورت، TDS، TSS، کلسیم، منیزیم و آهن به­ترتیب برابر 41/85%، 54/23%، 94/56%، 08/21%، 28/32% و 47/89% به‏دست آمد. بنابراین استفاده از بستر دولایه سیلیس و آنتراسیت باعث افزایش کیفیت آب خواهد شد و قابل توصیه برای مناطق دارای کدورت بالا می­باشد.