اثر اصلاح ترکیبی گلوتارآلدئید/پارافین بر ویژگی‌های زیستی و مکانیکی چوب صنوبر (Populus deltoides)

Abstract

در این تحقیق ویژگی‌های مکانیکی و زیستی چوب صنوبر اصلاح‌شده با گلوتارآلدئید و پارافین بررسی شد. اصلاح با گلوتارآلدئید در 3 سطح غلظت 5، 10 و 20درصد همراه با کاتالیزور کلرید‌منیزیم و متعاقباً در سطوح اصلاح ترکیبی، اشباع با پارافین به‌روش خلا-فشار انجام شد. افزایش سطح غلظت گلوتارآلدئید، به افزایش وزن و حجیم‌شدگی دیواره سلولی چوب منتهی‌شد که متعاقب آن میزان نفوذ پارافین به ساختار متخلخل چوب کاهش یافت. مقاومت زیستی در معرض قارچ پوسیدگی سفید و خواص مکانیکی به‌ترتیب طبق استاندارد‌های EN113و ASTM D143-94 اندازه‌گیری شد. تصاویر ریزنگار الکترونی گسیل‌میدانی گویای حجیم‌شدگی دیواره‌ها و حضور پارافین در حفرات بود. در بررسی پایداری حرارتی، با افزایش شدت اصلاح، میزان افت‌جرم روند کاهشی داشت که این امر به‌دلیل ایجاد اتصالات عرضی بین گلوتارآلدئید و پلیمرهای دیواره‌ای است. نتایج آزمون خواص مکانیکی نشان داد که ورود پارافین در سطوح اصلاح ترکیبی حاوی 10 و 20درصد گلوتارآلدئید، بهبود معنی‌دار مدول‌الاستیسیته را به‌همراه‌داشت. گلوتارآلدئید به کاهش مقاومت خمشی انجامید که حضور پارافین آن‌را در سطوح اصلاح‌شده بهبود‌بخشید. حضور گلوتارآلدئید به بهبود فشار موازی الیاف و سختی منتهی‌شد که در اصلاح‌ترکیبی این اثر محسوس‌تر بود. اصلاح‌ گلوتارآلدئید موجب بهبود مقاومت در معرض قارچ پوسیدگی سفید گردید که این نیز در حضور پارافین افزایش معنی‌داری نشان داد. بهبود مقاومت چوب‌اصلاح‌شیمیایی‌شده در برابر قارچ‌پوسیدگی سفید را می‌توان به کاهش رطوبت چوب، حجیم‌شدن دیواره‌سلولی و مسدود شدن منافذ ریز دیواره نسبت داد.