بررسی اثر چهار گیاه پوششی بر مدیریت علف‌های‌هرز در باغات آلو (Prunus domestica) در شهرستان ارومیه

Abstract

به منظور بررسی تاثیر گیاهان پوششی زمستانه و روش­های مدیریت بقایای آنها بر تراکم و‌ وزن خشک علف­های هرز، آزمایشی طی دو سال زراعی 1394-1392 در یک باغ آلو (<em>Prunus domestica</em>) در شهرستان ارومیه اجرا شد. آزمایش با آرایش تیماری کرت­های خرد شده در قالب طرح بلوک‌کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل ترکیب چهار گونه گیاه پوششی شامل‌ چاودار <em>Secale</em> <em>cereale</em>))،‌ شبدر ایرانی (<em>Trifolium</em> <em>resupintum</em>)،<em>‌</em>کلزا (<em>Brassica napus</em>) و<em>‌</em>جو (<em>Hordeum</em> <em>vulgare</em>) در کرت­های اصلی و دو روش مدیریت بقایا شامل استفاده از موور و روتیواتور در کرت­های فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین<em>‌</em>وزن خشک گیاهان پوششی، به ترتیب به چاودار (275 گرم بر مترمربع) و شبدر (97 گرم بر مترمربع) و نیز بیشترین<em>‌</em>و کمترین<em>‌</em>شاخص سطح برگ گیاهان پوششی، به ترتیب به چاودار (5/3) و شبدر (4/1) تعلق داشت. مقایسه تیمارهای استفاده از روتیواتور و کف­بر کردن نشان داد که روتیواتور بهتر از کف بر کردن، تراکم علف‌های‌هرز (67 درصد) و وزن خشک کل علف‌های‌هرز (31 درصد) را کاهش داد. به طور کلی، کاشت چاودار و جو, به همراه استفاده از روتیواتور، بهترین راهکار قابل توصیه برای کنترل علف‌های‌هرز در باغات آلو<em>‌</em>است.