کنترل شیمیایی گوشاب (Potamogeton nodosus) و سوروف (Echinochloa crus-galli) در شالیزار

Abstract

گوشاب علف‌هرز زیست‌گاه‌های آبی حاشیه شالیزار‌ها است که در سال‌های اخیر مزارع برنج را مورد تهاجم قرار داده است. با توجه به اینکه سوروف مهمترین و فراوانترین علف‌هرز شالیزار در ایران است، بنابراین ارائه هر برنامه‌ای جهت مدیریت گوشاب باید شامل سوروف نیز باشد. بنابراین دو آزمایش به منظور ارزیابی کارایی علف‌کش‌های انتخابی شالیزار برای کنترل شیمیایی این دو علف‌هرز اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل کاربرد علف‌کش‌های تیوبنکارب، بوتاکلر، اکسادیارژیل، پرتیلاکلر، بن‌سولفورون‌متیل، سینوسولفورون و مت‌سولفورون بودند. در آزمایش سال اول کاربرد انفرادی و در تحقیق سال دوم اختلاط علف‌کش‌ها بررسی گردید. نتایج نشان داد که کاربرد علف‌کش‌های تیوبنکارب، بوتاکلر و پرتیلاکلر سبب کنترل بسیار خوب سوروف (95%≤) شده ولی فاقد هرگونه کارایی برروی گوشاب بودند. علف‌کش اکسادیارژیل90-75 % کارایی در کنترل سوروف و 45-35 % کارایی در کنترل گوشاب از خود نشان داد. علف‌کش‌های‌ بن‌سولفورون‌متیل و سینوسولفورون دارای کارایی بسیار خوبی در کنترل گوشاب (%95≤) و فاقد کارایی کافی در کنترل سوروف (35%<strong>≥</strong>) بودند. در آزمایش سال دوم کارایی اختلاط دز توصیه‌شده دو گروه از علف‌کش‌ها (علف‌کش‌های مؤثر در کنترل سوروف + علف‌کش‌های مؤثر در کنترل گوشاب) بررسی گردید. نتایج این بخش از مطالعه نشان داد که در صورت اختلاط این دو گروه از علف‌کش‌ها، آن‌ها دارای سازگاری با برنج بوده و کارایی بسیار خوب در کنترل هر دو علف‌هرز سوروف و گوشاب (95%≤) دارند.