بررسی میزان حساسیت پنبه و ذرت به بقایای شبیه‌سازی‌شده علف‏کش ایمازتاپیر

Abstract

به‌منظور بررسی بقایای علف‎کش ایمازتاپیر (پرسوئیت ۱۰ درصد SL) در خاک بر پنبه و ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبد کاووس اجرا ‌‌شد. در این آزمایش، یازده غلظت‎ علف‎کش ایمازتاپیر معادل صفر، یک، پنج، ۱۰، ۱۵، ۲۰، ۳۰، ۴۰،۵۰، 75 و 100 درصد مقدار توصیه‌شده علف‎کش که به ترتیب معادل صفر، 5/4، ۲۳، ۴۵، ۶۸، ۹۱، ۱۴0، ۱۸0، ۲۳0، 340 و 450 میکروگرم در کیلوگرم خاک می‏باشد، روی گیاهان زراعی ذرت و پنبه به‌کار برده شد و وزن خشک ریشه و ساقه گیاهان زراعی مورد نظر، ارتفاع، طول ریشه و سطح برگ نیز در انتهای آزمایش اندازه‌گیری شدند. در برازش داده‎ها، از منحنی‎های لگاریتم لجستیک سه و چهار پارامتره استفاده شد. نتایج نشان داد که تقریبا در همه داده‏های مورد بررسی، منحنی سه پارامتره، برازش مناسبی نشان داد. در برازش جداگانه داده‏ها، همواره بقایای علف‎کش‎ ایمازتاپیر، زیست‌توده خشک ساقه و ریشه گیاهان زراعی پنبه و ذرت را کاهش داد به‎طوری که برای کاهش 50 درصدی وزن خشک ساقه پنبه و ذرت، به‌ترتیب^4-10×2/1 و ^4-10×1 گرم ماده موثره ایمازتاپیر در کیلوگرم خاک لازم بود. همچنین جهت کاهش 50 درصدی وزن خشک ریشه پنبه و ذرت، به ترتیب به ^4-10×3 و ^4-10×15/1 گرم ماده موثره ایمازتاپیر در کیلوگرم خاک نیاز بود. در مجموع، نتایج حاصل از برازش دوگانه داده‏ها نشان داد که همواره ریشه و ساقه ذرت در مقایسه با پنبه، حساسیت بیشتری به بقایای علف‌کش ایمازتاپیر بروز داد. ارتفاع، طول ریشه و سطح برگ با افزایش بقایای علف‎کش ایمازتاپیر کاهش یافت.