ارزیابی پارامتریک کارایی مصرف برق و تجزیۀ شدّت مصرف برق در بخش صنعت ایران

Abstract

هدف از این پژوهش تجزیۀ شدّت برق براساس رهیافت پارامتریک (تابع هزینۀ ترانسلوگ) و بررسی ارتباط تغییر فناوری و شدّت برق در صنایع کارخانه­ای در سال­های 1384 تا 1391 است. نتایج محاسبۀ شدّت برق حاکی از آن است که 18 صنعت دارای مقادیر شدّت برق کمتر و برابر با مقدار متوسط بخش صنعت (40/0 درصد) بوده و شدّت برق مرتبط با این صنایع در دامنة 33/0 تا 40/0 درصد قرار دارد. در این گروه، "صنعت تولید وسایل نقلیه و موتوری" با سهم تولید نسبی 81/33 درصد و "صنعت تولید فلزات اساسی" با سهم نسبی مصرف برق 09/46 درصد، به­ترتیب بیشترین سهم تولید و مصرف برق صنعت را در اختیار دارند. بررسی روند سالانه تغییرات فناوری و تغییرات شدّت برق کل صنعت، حاکی از آن است که هر دو شاخص در طول دوره روندی افزایشی داشته و با توجه به اثر مثبت و بزرگ جانشینی، رشد فناوری (اثر فناوری) فاکتوری مهم در تعیین شدّت برق به شمار نمی­رود. تجزیۀ شدّت برق، موید آن است که اثر فناوری و بودجه­ای موجب افزایش کارایی مصرف برق و اثر جانشینی و تولیدی سبب کاهش کارایی نهادة برق مصرفی صنعت می­شوند.