برخی پاسخ‌های بیوشیمیایی پسته به تغذیه پسیل معمولی پسته، Agonoscena pistaciae

Abstract

پسیل معمولی پسته Agonoscena pistaciae مهم­ترین آفت درختان پسته است که خسارت زیادی به محصول پسته وارد می­سازد. در این مطالعه برخی پاسخ­های فیزیولوژیکی­- بیوشیمیایی پسته رقم اکبری در زمان­های مختلف تغذیه (از 2 تا 192 ساعت) پسیل پسته بررسی شد. محتوای هیدروژن­پراکسید به عنوان شاخص تنش، بین تیمارها اختلاف معنی­دار نداشت (به جز تیمارهای 2 و 96 ساعت). همچنین تغذیه پسیل معمولی پسته موجب کاهش معنی­دار در فعالیت آنزیم­های دفاعی سوپراکسیددیسموتاز و کاتالاز شد. کمترین میزان فعالیت برای سوپراکسیددیسموتاز، کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز در 144 و 192 ساعت مشاهده شد و اختلاف معنی­دار بود. تغذیه آفت موجب افزایش معنی­دار در میزان پروتئین کل شد و کمترین غلظت در زمان صفر مشاهده شد. میزان فنل کل پس از تغذیه پسیل افزایش یافت. تغذیه آفت اثر معنی­دار بر کربوهیدرات محلول کل نداشت. میزان رنگدانه­ها، در زمان­های مختلف تغذیه نوسان داشت. افزایش آن در 144 ساعت حاکی از رشد مطلوب گیاه در شرایط تنش است. بیشترین میزان کاروتنوئیدها، فنل کل و پروتئین کل در تیمار زمانی 144 ساعت با کمترین فعالیت آنزیم­های دفاعی در این زمان همراه بود. نتایج نشان می­دهد ترکیب مناسبی از آنتی­اکسیدان­های آنزیمی و غیرآنزیمی منجر به حفاظت گیاه و تنظیم هموستازی در مقابله با شرایط تنش شده­اند.