ارزیابی حساسیت برخی از درختان چوبی و ارقام انگور به Neofusicoccum parvum و Diplodia seriata همراه با زوال انگور در ایران

Abstract

در این مطالعه 10 رقم انگور شامل: یاقوتی سیاه، عسکری زرقان، خلیل بوانات، بی‌دانه قرمز قزوین، بی‌دانه سفید قزوین، یاقوتی سفید، ریش بابا، رطبی، سیاه سی سخت و سیاه و هم‌چنین 14 گونه درخت شامل: هلو، سیب، زردآلو، بید، چنار، انجیر، سنجد،نارون، اقاقیا، توت، پسته، بادام، زبان گنجشک و انار انتخاب و از نظر میزان آلودگی به دو گونه <em>Neofusicoccum parvum</em> و <em>Diplodia seriata</em> که از درختان انگور با علائم زوال در ایران جداسازی شده بودند مورد ارزیابی قرار گرفتند. عمل مایه‌زنی با قرار دادن یک بلوک میسلیومی چهار میلی‌متری از محیط کشت هفت روزه جدایه‌ها در زخم‌های مصنوعی ایجاد شده در قلمه‌های ریشه‌دار شده انگور و شاخه‌های درختان به ترتیب در شرایط گلخانه‌ای و مزرعه‌ای انجام شد. علائم خارجی بیماری و طول لکه‌های ایجاد شده بعد از چهار ماه مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج به‌دست آمده <em>D. seriata</em> در همه تیمارها، لکه‌های کوچک‌تری را نسبت به<em>N. parvum</em> ایجاد نمود هر چند که نسبت به شاهد تفاوت معنی‌داری را نشان داد. بزرگ‌ترین و کوچک‌ترین لکه‌های تولید شده توسط هر دو گونه به ترتیب بر روی ارقام یاقوتی سیاه و سیاه دیده شد. بر اساس نتایج به دست از مایه‌زنی درختان در شرایط مزرعه‌ای، هر دو گونه کوچک‌ترین لکه‌ها را روی انار ایجاد کردند. در این خصوص بزرگ‌ترین لکه‌های ایجاد شده توسط <em>N. parvum </em>و <em>D. seriata</em> به ترتیب روی شاخه‌های پسته و سیب دیده شد. به‌طور کلی این مطالعه نشان داد که وجود <em>D</em>. <em>seriata</em> و <em>N. parvum</em> در پوشش گیاهی و باغ‌های نزدیک به تاکستان‌ها، به عنوان یک میزبان متناوب، می‌تواند سلامتی باغ‌های انگور را تحت تأثیر قرار دهد