ارزیابی تعامل بین Glomus intraradices و باکتری‌های آنتاگونیست Pseudomonas و Bacillus و تأثیر آنها در القای سیستمیک ژن‌های دفاعی در برگ‌های برنج بر علیه *Magnaporthe oryzae

Abstract

کلونیزاسیون ریشه گیاهان به وسیله قارچ‌های میکوریز، منجر به تغییرات کمی و کیفی در جمعیت میکروبی مستقر در منطقه ریزوسفر می‌گردد. مکانیزم‌های کنترل‌کننده ارتباطات موجود بین قارچ‌های میکوریز و باکتری‌ها در ریشه گیاهان میزبان می‌تواند از نوع سینرژیستی، رقابتی و یا آنتاگونیستی باشند.در این بررسی، مطالعات بیولوژیکی و مولکولی بیان کننده یک ارتباط رقابتی و آنتاگونیستی بین قارچ میکوریز <em>G. intraradices</em> و دو باکتری <em>P. fluorescens</em> و <em>B. subtilis</em> بود. به دنبال تلقیح عوامل میکروبی مفید، سیستم ایمنی گیاه در حالت آماده باش قرار گرفته و با حمله بیمارگر، مسیرهای مقاومتی در گیاه برنج به صورت سیستمیک و به طور مؤثرتری فعال گردید. شدت بیماری در تیمارهای حاوی <em>B. subtilis</em> و <em>P.</em> <em>fluorescens+B. subtilis</em> کمتر از 5/1 بود و منجر به القای یک مقاومت قابل توجه بر علیه <em>M. oryzae</em> گردید. به طور کلی، دو مسیر مقاومتی ISR ناشی از ریزوباکترها و MIR ناشی از قارچ‌های میکوریز، به موازات یکدیگر و وابسته به JA بوده و بر علیه عوامل بیماریزای نکروتروف فعال می‌گردند. با توجه به این نکته که این اولین مطالعه روی تعاملات بین قارچ‌های میکوریز و باکتری‌های آنتاگونیست در گیاه برنج می‌باشد، به نظر می‌رسد که برنج به عنوان یک گیاه تک لپه، میزبانی مناسب برای بررسی مکانیزم‌ها و ارتباطات موجود در این زمینه است.