تجزیه و تحلیل خواص مخزنی و تخمین شکستگی‌ها با استفاده از نگار‌های چاه‌پیمایی در یکی از میادین هیدروکربنی جنوب غربی ایران

Abstract

تاقدیس سفیدزاخور در ناحیه گاز‎ خیز استان فارس در فاصله 160 کیلومتری جنوب شرقی شیراز قرار دارد. اولین گام جهت مطالعه مخازن هیدروکربنی به ویژه مخازن شکاف‌دار شناسایی شکستگی‌ها و سپس تخمین و آنالیز آنها می‌باشد. در این مقاله، ابتدا با توجه به داده‌های خام حاصل از چاه ‌نگاری و با کمک نرم افزار تجاری پارامترهای پتروفیزیکی سازند سفیدزاخور مانند نوع سنگ‌شناسی، تخلخل، حجم شیل و اشباع آب، با استفاده از روش ارزیابی پتروفیزیکی احتمالی مورد ارزیابی قرار گرفت. بر پایه نتایج به دست آمده از نمودارهای متقاطع نوترون - چگالی و M-N Plot، سنگ‌شناسی غالب سازند از نوع کربناته است و همچنین درصد کمی از ماسه‌ سنگ و شیل تشخیص داده شد. میانگین اشباع آب در میدان مورد مطالعه 36% می‌باشد. همچنین با توجه به حجم شیل پایین 15% میانگین تخلخل موثر و کل در بیشتر زون‌های هیدروکربنی چاه با هم برابر هستند. به منظور تعیین رخساره‌های الکتریکی در میدان مورد مطالعه از روش خوشه‌سازی چند کیفیتی بر اساس نمودار استفاده و تعداد شش رخساره الکتریکی مشخص شد که از این تعداد رخساره شماره دو به دلیل پایین بودن میزان حجم شیل دارای بهترین کیفیت مخزنی و رخساره شماره چهار به دلیل میزان حجم شیل بیشتر نسبت به دیگر رخساره‌ها کیفیت مخزنی ضعیفی را داراست. روش مورد استفاده شده در این تحقیق در آنالیز بخش‌های مختلف مخزنی بسیار کارآمد است و به ویژه در چاه‌هایی که فاقد مغزه هستند می‌تواند مورد استفاده گیرد. در مرحله بعد روش مورد اشاره برای تعیین زون‌های شکسته با استفاده از نگاره‌های چاه‌پیمایی به کار برده شد. نتایج به دست آمده از نگارهای چاه‌پیمایی نشان داد که اکثر زون‌های شکستگی در اعماق پایینی منطقه مورد مطالعه حضور دارند و باعث ایجاد زونی با تراوایی بالا شده است.