روابط بینامتنی قرآن با نامه سی و یکم نهج البلاغه
(ندگان)پدیدآور
مسبوق, سید مهدیبیات, حسیننوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
ارتباط یک متن با متن های دیگر که به نظریه روابط بینامتنی شهرت دارد از موضوعات مهمی است که مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. نهج البلاغه از جمله متونی است که با مفاهیم قرآن ارتباطی تنگاتنگ دارد به طوری که در بسیاری از موارد فهم و درک دقیق معنای مورد نظر امام جز از طریق آشنایی با متن پنهان و شناخت چگونگی رابطه آنها با یکدیگر میسر نیست. نویسنده در بررسی و تحلیل روابط بینامتنی قرآن با نامه سی و یکم نهج البلاغه دریافته است که بیشترین شکل روابط بینامتنی قرآن با این نامه به صورت نفی متوازی است که برای درک متن پنهان به خوانشی آگاهانه و عمیق نیاز است.
کلید واژگان
قرآننهج البلاغه
رابطه بینامتنی قرآن و نامه سی ویکم
بلاغت امام علی
قاعده نفی متوازی
شماره نشریه
1تاریخ نشر
2011-05-221390-03-01
ناشر
بنیاد پژوهشهای اسلامیIslamic Research Foundation
سازمان پدید آورنده
استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا - همدانمدرّس دانشگاه پیام نور مرکز تویسرکان




