گفتمان قرآن پژوهی

Abstract

<span lang="FA">قرآن کتاب هدایت است. آموزه‌های آن در صورتی دست‌یافتنی می‌باشد که رویکرد مخاطبان آن معرفت‌شناسانه باشد. در غیر اینصورت محجور است و ارتباطی به زندگی فردی و اجتماعی ما ندارد. این نوشتارِ کوتاه، نگاهی است تأمّل‌گرایانه به تناسبِ میان حجم فعالیت‌های قرآن (به‌ویژه در حوزۀ پژوهش) و انطباق آن بر فرهنگ رفتاری و اعتقادی و میزان کنش‌پذیری ما از آنها که احساس می‌شود رضایت‌بخش نیست؛ نکاتی نیز به عنوان راه‌کار مطرح شده است.</span>