معنای «صدّیقین» و مراد از آنان در قرآن کریم
(ندگان)پدیدآور
زارع, زکیّهاسماعیلیزاده, عباسنقی زاده, حسن
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
ورود به عرصه واکاوی دقیق معانی واژگان، از اهمّیّت بسزایی برخوردار است؛ زیرا گاه ممکن است یک واژه علاوه بر معنای ظاهری خود، مفاهیم عمیقی را افاده کند. در این جهت، بررسی معانی دقیق واژگان و نیز اصطلاحات قرآنی از طریق تأمّل در برداشتهای قرآنی، می تواند راهگشای مطالعات بعدی باشد. واژه «صدّیق» یکی از واژگان بهکاررفته در زبان عربی و آیات قرآن کریم است که هم در خصوص معنای آن میان اهل لغت، اختلاف نظر مشاهده میشود و هم در تعریف قرآنی آن با آنچه لغت دانان مطرح کردهاند، تفاوتهایی به چشم میخورد.
این نوشتار پس از تبیین دیدگاه لغتدانان درباره معنای واژه صدّیق و نیز دیدگاه مفسران، کوشیدهاست مقصود قرآنی واژه را با تدبر در آیات مربوط روشن نموده، به این وسیله از مراد خداوند در مورد مقام صدّیقین پرده بردارد. دستاورد بحث این است که مقام صدّیقین، مقامی غیر اکتسابی، امّا مترتب بر مقدمات و زمینههای اکتسابی و برخوردار از موهبت و نعمت ویژه الهی است.
کلید واژگان
صدیق در قرآنصادقین
ولایت و معرفت
«مُنعَمٌ علیهم»
شماره نشریه
3تاریخ نشر
2014-11-221393-09-01
ناشر
بنیاد پژوهشهای اسلامیIslamic Research Foundation
سازمان پدید آورنده
دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهداستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد
دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد



