ارائه مدل تصادفات رمپ فرودگاه و راهکارهای کاهش آن (مطالعه موردی: فرودگاه مهرآباد تهران)

Abstract

همه روزه حوادث و تصادفات فراوانی در بخش های مختلف حمل و نقلی اتفاق می افتد که هزینه های گزافی برجای می گذارد. در صنعت هوانوردی به علت پرهزینه بودن امکانات و تجهیزات، هزینه های ناشی از تصادفات بسیار چشمگیرتر خواهد بود. بیش از پنجاه در صدِ تصادفات هوانوردی، حوادث رمپ فرودگاه هاست که توسط عوامل مختلف )که خطای انسانی علت اصلی آن هاست(، رخ می دهد. هدف از این پژوهش ارائه مدلی است که میزان تصادفاتِ رمپ فرودگاه را در سال های طرح پیش بینی نماید و میزان اثرگذاری هر عامل در بروز تصادفات را نشان دهد تا بتوان در راستای آن عوامل پیشگیرانه ای به منظور کاهش و حداقل نمودن میزان تصادفات اتخاذ نمود. مطالع ه موردی بر اساس داده های آماری فرودگاه مهرآباد در بین سال های 1386 تا 1389 صورت گرفته است و به طور کلی، از مدلِ شبکه عصبی و مدلِ رگرسیون فازی استفاده شده است. مدل ها کالیبره شده و تحلیل می شوند و در نهایت دو متغیر "تعداد هواپیماهای کوچک" و "متوسط عمر هواپیماها" به ترتیب با ضرایبِ اهمیتِ 34 / 0 و 29 / 0 به عنوان مهم ترین عوامل دخیل در بروز حوادث شناسایی گردید و راهکارهای پیشگیرانه در این رابطه مطرح می شود.