مقایسه اثر استرس اکسیداتیو بر وضعیت پروتئین‌های غشائی گلبول‌های قرمز در مبتلایان به آپنه خواب انسدادی شدید و خفیف

Abstract

هدف از این مطالعه بررسی اثرات احتمالی استرس اکسیداتیو بر وضعیت آنتی ­اکسیدانی ,سطح پروتئین کربونیل و پروتئین سولفیدریل غشای گلبول قرمز و پلاسما بوده است. بر همین اساس تعداد 35 نفر از مبتلایان به آپنه خواب انسدادی انتخاب شدند، با توجه به شاخص آپنه (AHI) در دو گروه آپنه خواب انسدادی خفیف(n=17) و شدید (n=18) دسته بندی شدند. در هر دو گروه سطح پروتئین کربونیل و پروتئین سولفیدریل و (Malondialdehyde (MDA در غشای گلبول قرمز و پلاسما به عنوان شاخص­هایی برای سنجش وضعیت آنتی­اکسیدانی و عوامل مداخله گر مانند سیگار کشیدن و فشار خون مورد مطالعه قرار گرفت. میانگین مقادیر بدست آمده برای پروتئین کربونیل، nmol/mg 42/0 ± 17/4 در مبتلایان به آپنه خفیف و nmol/mg 49/0 ± 59/5 در مبتلایان به آپنه شدید، پروتئین سولفیدریل، nmol/mg 66/0 ± 09/7 در مبتلایان به آپنه خفیف و nmol/mg 03/2 ± 70/8 در مبتلایان به آپنه شدید، محتوای MDA غشای گلبول قرمز nmol/mg 02/0 ± 25/0در مبتلایان به آپنه خفیف، nmol/mg 04/0 ± 28 /0 در مبتلایان به آپنه شدید و محتوی MDA پلاسما nmol/mL 06/± 93/0 در مبتلایان به آپنه خفیف و nmol/mL 29/0 ± 35/1 در مبتلایان به آپنه شدید گزارش شد. با سطح معنادارای p ˂0.05 تغییرات در مورد پروتئین کربونیل معنادار مشاهده شد. با توجه به نتایج می­توان گفت سطح پروتئین کربونیل در غشای گلبول­های قرمز در مبتلایان به آپنه شدید دچار تغییر قابل ملاحظه­ گشته که این مسئله می­تواند نتیجه­ای از تاثیر استرس اکسیداتیو ناشی از بیماری آپنه بر پروتئین­های غشائی باشد.