اثر شوری بر آنزیم‌های آنتی اکسیداتیو در ریشه‌ها و اندام هوایی گیاه ذرت (Zea mays L.)

Abstract

<em>شوری یکی از مهمترین فاکتورهای محیطی است که موجب کاهش رشد، نمو و حاصلخیزی گیاهان در سراسر جهان می­شود. موضوع تحقیق حاضر مطالعه اثر تنش شوری (0، 50 و 100 میلی مولار </em><em>NaCl</em><em>) بر گیاهان </em><em>ذرت </em><em>(</em><em>Zea mays L. cv. SC. 704)</em><em> کشت شده به روش گلخانه‌ای و هیدروپونیک بود.</em><em> بعد از یک ماه تیمار شوری، پارامترهای رشد و برخی تغییرات بیوشیمایی در ریشه‌ها و اندام هوایی گیاهان کشت شده مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت شوری، سطح برگ و</em><em>طول ریشه‌ها و اندام هوایی کاهش یافت، در صورتیکه میزان قندهای محلول، پراکسید هیدروژن، مالون دی آلدئید به عنوان شاخص پراکسیداسیون چربی افزایش یافت. میزان فعالیت آنزیم­های کاتالاز </em><em>(</em><em>CAT</em><em>)</em><em>، آسکوربات پراکسیداز </em><em>(</em><em>APX</em><em>)</em><em> و گایاکول پراکسیداز </em><em>(</em><em>GPX</em><em>)</em><em>در گیاهان تحت تیمار در هر دو غلظت کلرید سدیم افزایش یافت. بنابراین اعمال تیمار </em><em>NaCl</em><em>با افزایش تولید </em><em>ROS</em><em>موجب القا تنش اکسیداتیو و افزایش فعالیت آنزیم­های مسئول محافطت آنتی‌اکسیدانی در گیاهان ذرت شد.</em>