اثر بخشی آموزش متمرکز بر هیجان بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان دانش آموزان آزاردیده عاطفی

Abstract

هدف این مطالعه بررسی اثربخشی آموزش متمرکز بر هیجان بر تنظیم هیجانی، دانش آموزان آزاردیده عاطفی بود. این پژوهش آزمایشی و از نوع پیش­آزمون وپس­آزمون با گروه کنترل است. جامعه پژوهش متشکل از دانش آموزان آزاردیده عاطفی پنج مدرسه راهنمایی شهر اردبیل بودند که از طریق مصاحبه بالینی شناسایی شدند. 40 نفر از دانش آموزان آزار دیده عاطفی به روش تصادفی از بین جامعه مورد نظر انتخاب و مجدداً به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایشی آموزش گروهی درمان متمرکز بر هیجان را در 8 جلسه یک و نیم ساعته دریافت کردند. جهت جمع آوری داده‌ها ازمصاحبه بالینی ساختار یافته، پرسشنامه کودک آزاری(CAQ) و مقیاس راهبردهای تنظیم شناختی هیجانی (CERSS) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری(MANOVA) نشان داد برنامه درمانی آموزش متمرکز بر هیجان بر تنظیم هیجانات دانش آموزان آزاردیده عاطفی مؤثر است و دانش آموزان آزاردیده عاطفی پس از دریافت آموزش متمرکز بر هیجان تفاوت قابل ملاحظه ای در میانگین نمرات پس آزمون نشان دادند که نشان از مؤثر بودن این درمان است. با توجه به تأثیر آموزش درمانی متمرکز بر هیجان به درمانگران و مشاوران پیشنهاد می­شود این روش درمانی را مورد استفاده قرار دهند.