بررسی آلودگی های انگلی ماهی قرمز حوض بومی ایران Carassius auratus غیر وارداتی در آکواریوم ها در فصل بهار سال 1390 در استان تهران

Abstract

ماهی قرمز حوض(<em>Carassius auratus</em>) به لحاظ بومی بودن و رایج ترین ماهی در خانه ها، آکواریوم ها بویژه بعنوان سمبل ماهی ها در سفره هفت سین است. موضوع مهمتر این است که با ورود ماهیان جدید به داخل کشور بویژه زینتی متعاقب آن آلودگی ها و بیماری های جدیدی به مزارع زینتی و آکواریوم ها و سایر مزارع تکثیر و پرورش ماهی منتقل می شود. هدف از این تحقیق، بررسی وضعیت آلودگی های انگلی ماهی قرمز حوض و همچنین تعیین میزان شیوع(درصد)، شدت آلودگی انگل در آکواریوم ها می باشد. در بررسی حاضر، از سال 1390، تعداد 300 عدد از ماهیان قرمزحوض مورد مطالعه و آزمایش قرارگرفتند. نمونه ها به صورت زنده به آزمایشگاه انتقال یافته و بر اساس روش های متداول تهیه لام مرطوب و کالبدگشائی، مورد آزمایش قرار گرفتند. سپس انگل ها با استفاده از کلید های تشخیص معتبر مورد شناسائی قرار گرفتند. در این تحقیق انگل های زیر در آکواریوم ها شناسائی گردید که شامل انگل های تک یاخت<em>Ichthyophthirius m</em><em>ultifiliis,</em><em> Trichodina</em> sp.;<em> Microsporidia </em>sp. , و انگل هایپر یاخته ها شامل <em>Gyrodactylus </em>sp. <em>Dactylogyrus </em>sp.(2) , <em>Dactylogyrus</em> sp.(1) میزان شیوع آلودگی به <em>Gyrodactylus </em>sp. بیش از سایر انگل ها بوده است(میزان شیوع 18%) و پس از آن انگل<em> Trichodina </em>sp<em>.</em> (میزان شیوع 15%) و انگل<em>Dactylogyrus</em> sp.(1) (میزان شیوع10%) ، <em>Dactylogyrus</em> sp.(2) (میزان شیوع8%) ،<em>Microsporidia </em>sp. (میزان شیوع 3%) <br /> <em>I. multifiliis</em>(میزان شیوع 4%).