اثربخشی مدل ذهن‌آگاهی بر بهبود نگرش‌های صمیمانه و افسردگی سالمندان

Abstract

<br /> سالمندی آخرین دوره زندگی است که در قیاس با سایر دوره‌­های سنی بیشتر در معرض آسیب­‌های درون­‌فردی، بین‌­فردی و محیطی قرار دارد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مدل ذهن‌­آگاهی بر بهبود نگرش­‌های صمیمانه و میزان افسردگی سالمندان در سال 1398 انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه سالمندان شهر تهران بود که از میان آنها یک محله به طور تصادفی انتخاب شد. سپس با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و با در نظر گرفتن ملاک­های ورود به مطالعه و 30 سالمند برای شرکت در پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس مداخله­ آموزشی (مدل ذهن‌­آگاهی) در قالب 8 جلسه 90 دقیقه­ای بر روی مشارکت­کنندگان گروه آزمایش اجرا­شد. ابزار گردآوری داده در این پژوهش پرسش‌نامه‌­های نگرش‌­های صمیمانه امیدون و افسردگی بک بود. در نهایت داده‌های جمع­آوری­ شده با استفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 23 و در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تجزیه و تحلیل کوواریانس تک‌­متغیری) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که مدل ذهن‌­آگاهی نقش مؤثری در بهبود نگرش‌­های صمیمانه و کاهش شدت افسردگی دارد (05/0>P). بنابر نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر می­توان به این نتیجه رسید که این مدل آموزشی می‌­تواند به ­عنوان یک الگوی کارآمد در مراکز مشاوره و روان‌­درمانی جهت بهبود نگرش‌­های صمیمانه سالمندان و کاهش شدت افسردگی در آنها مورد استفاده قرار گیرد.<br />