اثربخشی آموزش قبل از ازدواج مبتنی بر برنامه آموزش ارتباط بر کاهش باورهای ارتباطی ناکارآمد دانش جویان مجرد

Abstract

این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش قبل از ازدواج مبتنی بر برنامه آموزش ارتباط بر کاهش باورهای ارتباطی ناکارآمد دانش­جویان مجرد دانشگاه‌های شهر اهواز انجام گرفت. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بسط یافته با گروه کنترل، و جامعۀ این پژوهش دانش­جویان مجرد دانشگاه‌های شهر اهواز بود. 38 دانش­جو­ بر اساس نمره یک انحراف معیار بالاتر از میانگین در پرسش­نامه باورهای ارتباطی انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل واگذار شدند. شرکت‌کننده‌ها، پرسش­نامه باورهای ارتباطی را در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پی­گیری تکمیل کردند. گروه آزمایش در 9 جلسه آموزش ارتباط به مدت 90 دقیقه دو بار در هفته شرکت کردند. تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر نشان داد که برنامه آموزش مبتنی بر ارتباط منجر به کاهش مؤلفه‌های باورهای ارتباطی ناکارآمد در مرحله پس‌آزمون و پی­گیری شده است (001/0P ≤ ). بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش ارتباط یک روش مناسب برای کاهش باورهای ارتباطی ناکارآمد دانشجویان مجرد، قبل از ازدواج است.