مفهوم و مدل جامعه یادگیری در کشور ایران

Abstract

محققان برای ‌پاسخ به این سؤال که جامعه ‌یادگیری چه نوع جامعه‌ای است، دیدگاه‏ها و مدل‏های گوناگونی ارائه کرده‌اند. با توجه به اینکه هر کشور باید مدل متناسب با شرایط خود را طراحی کند، مقاله حاضر در صدد است تا مدلی مفهومی برای جامعه یادگیری متناسب با شرایط کشورمان ارائه دهد. در این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و ابزار مصاحبه نیمه ساختار یافته، دیدگاه‏های 24 نفر از مدیران و اعضای هیات علمی دانشگاه‏ها و مؤسسات پژوهشی وابسته به آموزش عالی در شهرهای تهران، اصفهان و شیراز تجزیه وتحلیل شده است. یافته‌های پژوهش گویای آن است که جامعه یادگیری ایرانی فرصت‏های یادگیری در سراسر دوران زندگی را فراهم می‏کند تا هر فرد، برای دستیابی به نتایج مورد علاقه خود و رشد توانمندی‏هایش به یادگیری بپردازد؛ به علاوه، در جامعه اثرگذار بوده، در توسعه آن مشارکت کند. این جامعه، فرصت‏های برابر یادگیری را توسعه می‏دهد تا عدالت اجتماعی برقرار شده، شهروندی فعال تشویق گردد و جامعه به انسجام اجتماعی در هدف نهایی؛ یعنی تعبد و بندگی خداوند، دست یابد. این جامعه با روش‏های مختلف انگیزه یادگیری، توانایی خود رهبری در یادگیری و یادگرفتن چگونه یادگرفتن را در افراد پرورش می‏دهد. میان بخش‏های مختلف آموزش رسمی آن ارتباط درونی وجود دارد و آموزش‏های غیررسمی و یادگیری اتفاقی یا لحظه‏ای نیز توسعه داده می‏شود. چنین جامعه‏ای فرصت‏های یادگیری را فراهم می‏کند تا افراد و جامعه از بازده‏های اقتصادی یادگیری بهره‏مند شوند و توسعه اقتصادی محقق شود.