بررسی سهم نسبی تأثیر فرایند تبدیل دانش بر مؤلفه های سرمایه‌ی فکری در دانشگاه های دولتی اصفهان با تأکید بر اجتماعی سازی دانش

Abstract

هدف از این پژوهش، تعیین سهم نسبی تأثیر فرایند تبدیل دانش بر مؤلفه­های سرمایه‌ی فکری در دانشگاه­های­ دولتی اصفهان، با تأکید بر اجتماعی ­سازی دانش بوده است. سؤال‌های پژوهش برمبنای تعیین سهم نسبی تأثیر فرایند تبدیل دانش(اجتماعی سازی، برونی سازی، ترکیب و درونی سازی) بر مؤلفه­های سرمایه‌ی فکری (سرمایه‌ی انسانی، ساختاری و مشتری) با تأکید بر اجتماعی­ سازی دانش تدوین و بررسی شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه‌ی آماری کلیه‌ی اعضای هیأت علمی دانشگاه­های دولتی شهر اصفهان (1472 نفر)- در سال تحصیلی 90-1389 بوده‌اند که حجم نمونه با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای متناسب با حجم 205 نفر برآورد شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات 2 پرسشنامه فرایند تبدیل دانش، با26 سؤال و سرمایه‌ی فکری با 35 سؤال بود. برای تعیین روایی صوری و محتوایی آنها از نظرهای متخصصان بهره گرفته شده و ضریب پایایی آنها با استفاده از آلفای کرونباخ، فرایند تبدیل دانش 96/0 و سرمایه‌ی فکری 93/0 به دست آمد. داده‌ها با استفاده از نرم­افزارهای آماری Amos Graphic و SPSS و در سطح استنباطی به روش­های رگرسیون گام به گام، مانوا و مدل معادله‌ی ساختاری تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که تأثیر مرحله‌ی اجتماعی شدن دانش بر سرمایه‌ی انسانی و ساختاری معنادار، و بر روی سرمایه‌ی مشتری معنادار نبوده است. مراحل برونی سازی دانش، ترکیب و درونی­سازی دانش، مؤلفه­های سرمایه‌ی انسانی و ساختاری را به تنهایی تحت تأثیر قرار می­دهند، اما زمانی‌که سه مؤلفه سرمایه‌ی فکری با همدیگر در معادله قرار می­گیرند، تأثیرگذاری مراحل فرایند برونی­سازی، ترکیب و درونی­سازی دانش بر آنها معنادار نبوده است. یافته­های حاصل از مدل معادله‌ی ساختاری نیز نشان داد که ضریب اثر مراحل فرایند تبدیل دانش بر مؤلفه­های سرمایه‌ی فکری معنادار بوده است.