داشناکسیون و تسلط بر حیات سیاسی ارامنه(1890-1918)
(ندگان)پدیدآور
آقاجری, سید هاشممزینانی, سید علینوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
حزب داشناکسیون در سال 1890 درحالی تأسیس شد که سومین حزب سیاسی ارامنه به حساب میآمد، اما در 1918، سال تأسیس جمهوری مستقل ارمنستان، در جایگاهی قرار داشت که حیات و ممات ارامنه قفقاز را تدبیر میکرد. چنین جایگاهی که در فردای تشکیل ارمنستان مستقل به مانعی جدی برای ایجاد تعامل بین احزاب سیاسی ارمنستان و تشریک مساعی برای آینده آن کشور تبدیل شد. این نوشتار درپی آن است که با تکیه بر نظریه سیاسی روبرت میخلز به تبیین چگونگی واقع شدن چنان عظمت و انسجامی برای داشناکسیون بپردازد. توسل به نظریه احزاب سیاسی —روشن میکند که تحقق رهبری در سازمان، گرایشهای خودکامانه رهبران، و تأثیر روانشناختی قدرت برشخصیت رهبران، داشناکسیون را از یک جمعیت مبارزاتی باز به یک سازمان الیگارشیک منسجم تبدیل کرد. همین ساختار الیگارشیک عامل اصلی برتری داشناکسیون بر دیگر احزاب سیاسی ارمنستان قرار گرفت و موجب تسلط آن بر حیات سیاسی ارامنه شد.
کلید واژگان
ارمنستانداشناکسیون
الیگارشی
سازمان
میخلز
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2014-02-201392-12-01
ناشر
دانشکده حقوق و علوم سیاسیUniversity of Tehran
سازمان پدید آورنده
استادیار تاریخ دانشگاه تربیت مدرسدانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه تربیت مدرس
شاپا
2008-08672345-3117




