مقایسه اثربخشی بسته درمانی مبتنی بر تجارب با درمان مبتنی بر شفقت‌ورزی بر شادکامی و نشخوار فکری در بیماران افسرده

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> با توجه به اهمیت شادکامی و نشخوار فکری در افزایش سطح خلق، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بسته درمانی مبتنی بر تجارب با درمان مبتنی بر شفقت ­ورزی بر شادکامی و نشخوار فکری در بیماران افسرده صورت گرفته است.<br /> <strong>روش:</strong> روش پژوهش نیمه­ آزمایشی و طرح پژوهش سه گروهی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش را بیماران افسرده مراجعه‌کننده به مرکز خدمات بهزیستی سپاهان در شهر اصفهان در بهار و تابستان سال 7‌139 تشکیل دادند که در نهایت از بین آنها 45 نفر به شیوه دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش 1(بسته درمانی مبتنی بر تجارب)، گروه آزمایش 2(بسته درمانی مبتنی بر شفقت ­ورزی) و گروه کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش 1 طی 16 جلسه 45 دقیقه‌ای و گروه آزمایش 2 طی 10 جلسه 90 دقیقه­ای تحت درمان مبتنی بر شفقت­ ورزی و بسته درمانی مبتنی بر تجارب قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه شادکامی آکسفورد، پرسشنامه سبک‌های پاسخ و پرسشنامه شفقت به خود فرم کوتاه بود و در نهایت به تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری پرداخته شد.<br /> <strong>یافته­ ها:</strong> نتایج نشان داد که در پس­آزمون و پیگیری پس از کنترل پیش ­آزمون، بین گروه آزمایش 1، گروه آزمایش 2 و گروه کنترل در شادکامی و نشخوار فکری ‌تفاوت معناداری وجود دارد ولی تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش 1 و گروه آزمایش 2 وجود نداشت.<br /> <strong>نتیجه ­گیری:</strong> با توجه به اثربخشی درمان های مبتنی بر تجارب و درمان مبتنی بر شفقت ­ورزی در افزایش شادکامی و کاهش نشخوار فکری از استفاده از هر یک از دو رویکرد می تواند مفید و اثربخش باشد. با توجه به تعداد و طول جلسات متفاوت در هر رویکرد استفاده از رویکرد خاص بسته به شرایط می تواند مدنظر درمانگران قرار گیرد، باشد.