بررسی تحلیلی رابطه ویژگیهای زیستی، شناختی و روانی - اجتماعی والدین و رضامندی زوجیت با وزن هنگام تولد نوزادان
(ندگان)پدیدآور
افروز, غلامعلیخواجوی, ژالهملکی, سمانهفرید, فاطمهنوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
مقدمه: وزن هنگام تولد یکی از شاخصهای اصلی سلامتی نوزادان در زمان تولد است، که میتواند از یک سو نشانه چگونگی رشد درون رحمی جنین و از سوی دیگر نحوه مراقبت از مادر در دوران بارداری باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین ویژگیهای زیستی و رضامندی زوجیت با کموزنی هنگام تولد نوزادان، در شهرستان چالوس بوده است. روش: این پژوهش از نوع علی – مقایسهای و در سال 1395 بر روی 100 نوزاد تازه متولد شده و مادران آنها انجام گرفت. در انتخاب نمونهها از روش نمونهگیری هدفمند، 50 مادر و نوزاد زیر وزن 2500 گرم و 50 مادر و نوزاد با وزن بالای 3800 گرم مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات با پرسشنامه ویژگیهای زیستی، شناختی، روانی - اجتماعی والدین افروز و پرسشنامه رضامندی زوجیت افروز جمعآوری شدو سپس دادهها با آمارههای توصیفی، آزمون مجذور کای و تحلیل رگرسیون لوجستیک، نرمافزار SPSS نسخه 22 تحلیل گردیدند. یافته ها: بر اساس یافتهها، فراوانی تولد نوزادان کموزن (با سن 37 هفته و بالاتر) در شهرستان چالوس 3/7% بوده است. 3/33% مادران باردار سن زیر 20 سال و 11% آنها سن بالای 35 سال داشتند. 23/8% از والدین نوزادان کموزن نسبت خویشاوندی نزدیک داشتند. تحلیلها نشان داد که بین ویژگی زیستی (سن مادر) و رضامندی زوجیت با کموزنی هنگام تولد ارتباط معناداری وجود داشت. اما بین ویژگی شناختی و روانی اجتماعی مادران و کم وزنی هنگام تولد نوزادان رابطهی معناداری یافت نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که برخی از ویژگیهای زیستی و روانی مادران بر کموزنی هنگام تولد نوزادان، تأثیر قابل توجهی داشتند و میتوانند در برنامههای پیشگیری از تولد نوزادان کموزن مورد توجه بیشتری قرار گیرند.
کلید واژگان
کموزنی هنگام تولدویژگیهای زیستی
رضامندی زوجیت
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2019-08-231398-06-01
ناشر
دانشگاه سمنانSemnan University
سازمان پدید آورنده
روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانروانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
شاپا
2008-501X2228-5180




