اثربخشی تعدیل سوگیری شناختی تفسیری از طریق تقویت تصویرسازی مثبت بر خود مراقبتی، کیفیت زندگی، سوگیری تفسیری، و خلق افسرده در بیماران مبتلابه دیابت نوع 2

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> این پژوهش به منظور بررسی اثربخشی تعدیل سوگیری شناختی تفسیری(CBM-I) ازطریق تصویرسازی مثبت بر فعالیت های خودمراقبتی، کیفیت زندگی، سوگیری تفسیری و خلق افسرده در بیماران دیابت نوع 2 اصفهان انجام شد.<br /> <strong>روش:</strong> در پژوهش حاضر که به روش نیمه تجربی بود، 30 فرد دیابتی به صورت نمونه­ گیری در دسترس، از 7 مرکز بهداشت در اصفهان، به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، وارد شدند. ابزار سنجش استفاده شده شامل مقیاس­های خودمراقبتی توبرت و همکاران، کیفیت زندگی بوروفس و همکاران، افسردگی بک و جملات درهم ریخته ونزلف بود. افراد گروه آزمایش تحت 7 جلسه درمانی تعدیل سوگیری شناختی تفسیری از طریق تصویر‌سازی مثبت قرار گرفتند و هر دو گروه آزمایش و کنترل در سه مرحله‌ی پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری ارزیابی شدند. نتایج جمع­ آوری شده با استفاده از شیوه کوواریانس داده های مکرر تحلیل شدند.<br /> <strong>یافته­ ها:</strong> نتایج نشان داد تعدیل سوگیری شناختی تفسیری از طریق تصویرسازی مثبت بطور معنادار موجب بهبود میانگین خودمراقبتی، کیفیت زندگی، سوگیری تفسیری و خلق در بیماران دیابت گروه آزمایش نسبت به کنترل شده است.<br /> <strong>نتیجه­ گیری:</strong> این پژوهش نشان داد به کارگیری تعدیل سوگیری شناختی تفسیری از طریق تصویرسازی مثبت در بهبود فعالیت‌های خود مراقبتی، کیفیت زندگی و سوگیری تفسیری و خلق نقش شایانی دارد. این یافته ها این روش را مداخله موثری برای بهبود شاخص‌های روانشناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 معرفی می‌کند.<br /> <br /> <br />