مقایسه علاقه اجتماعی، خودشیفتگی و رضایت زناشویی در زوجین ایرانی و افغانستانی

Abstract

<strong>مقدمه:</strong> هدف از پژوهش حاضر مقایسۀ دو گروه از زوجین ایرانی و افغانستانی در متغیرهای علاقۀ اجتماعی و خودشیفتگی، و نیز تعیین رابطۀ این دو متغیر با رضامندی زناشویی و نقش تعدیل‌کنندگی ملیت بود.<br /> <strong>روش:</strong> این تحقیق با یک طرح علی مقایسه ای بر روی جامعه آماری شامل کلیۀ زوجین دانشجوی متأهل 22 تا 45 سالۀ ایرانی و افغانستانی ساکن در ایران و افغانستان که تحصیلات لیسانس و فوق‌لیسانس داشتند انجام شد. از میان این افراد 101 زوج دانشجوی متأهل ایرانی و 101 زوج دانشجوی متأهل افغانستانی به ‌صورت در دسترس با مراجعه به 5 مرکز دانشگاهی در ایران و 4 مرکز دانشگاهی در افغانستان انتخاب و پرسشنامه‌های پژوهش را تکمیل کردند. همچنین دانشجویانی که در طی یکسال گذشته به روان‌شناس یا روانپزشک مراجعه کرده بودند از فهرست نهایی نمونه خارج شدند.<br /> <strong>یافته­ ها:</strong> میانگین نمرات زوجین افغانستاتی بطور معنادار در خودشیفتگی کمتر از زوجین ایرانی بود (93/8 در برابر 01/12)، در حالیکه برای علاقۀ اجتماعی یک میانگین بالاتر غیرمعنادار زوجین افغان (71/138 در برابر 5/123) مشاهده شد. رضامندی زناشویی بطور معنادار با علاقه اجتماعی و خودشیفتگی زوجین افغان(42/0 و 24/0-) و ایران(38/0 و 25/0-) ارتباط داشت.<br /> <strong>نتیجه­ گیری:</strong> نتایج پژوهش حاضر بیانگر خودشیفتگی کمتر زوجین افغان نسبت به زوجین ایرانی و همبستگی رضایت زناشویی زوجین ایرانی و افغانی با علاقه اجتماعی و خودشیفتگی است. در نظر گرفتن این تفاوت در درک مسایل روانشناختی آنان ضروری به نظر می­رسد.