ارزیابی ملات‌های پوزولانی با پایه‌ی میکروسیلیس در برابر محیط‌های خورنده‌ی اسیدی و کلرایدی

Abstract

محیط های اسیدی خرابی سریعی را در سازه های بتنی ایجاد می کنند. یون های کلراید نیز موجب خوردگی آرماتور می شوند. هدف این تحقیق، ارائه ی ملاتی مقاوم در برابر هر یک از عوامل اسیدی و کلرایدی می باشد. بدین منظور از سه نوع سیمان به همراه ترکیباتی از پوزولان های میکروسیلیس و پومیس/تراس استفاده شد تا 10 طرح اختلاط ساخته شود. آزمایش های صورت گرفته شامل آزمایشات کلی (مقاومت فشاری، جذب آب مویینه و جذب آب حجمی)، آزمایشات تعیین عملکرد در محیط کلرایدی (مقاومت الکتریکی سطحی و مهاجرت تسریع یافته ی یون های کلرایدی) و آزمایشات کنترل عملکرد در محیط اسیدی (کاهش مقاومت فشاری و کاهش وزن) می باشد. نتایج بدست آمده تا سن 240 روزه حاکی از آن است که ترکیب 5% میکروسیلیس و 8% تراس در سیمان سرباره ای می تواند طرح اختلاط مناسبی برای ملات در برابر محیط های مهاجم اسیدی و کلرایدی باشد. افزایش مقاومت الکتریکی و کاهش ضریب مهاجرت یون های کلرایدی به ترتیب تا 4 و 5 برابر نمونه شاهد، گواهی بر این ادعاست. هم چنین استفاده از 10% پومیس بجای پوزولان تراس در طرح مذکور نیز عملکرد قابل قبولی ارائه می کند.