بررسی دوام بتن با الیاف ترکیبی در برابر چرخه‌های ذوب و یخبندان به کمک مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی

Abstract

بتن با الیاف ترکیبی که از افزودن حداقل دو نوع مختلف از الیاف به بتن حاصل می‏شود، به دلیل خصوصیات مکانیکی برتر مورد توجه طراحان قرار گرفته است. در این پژوهش تاثیر استفاده از الیاف فولادی، شیشه، پلیپروپیلن و همچنین افزودنی حباب‌زا بر روی دوام بتن در برابر چرخههای ذوب و یخبندان، مقاومت‌های فشاری و کششی به عنوان پارامترهای تاثیرگذار در عملکرد سازههای بتنی بررسی شده‌ است. به منظور بررسی دوام نمونه‌ها، مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و همچنین کاهش وزن نمونه‌ها به عنوان اصلی‌ترین پارامترهای موجود برای سنجش دوام در 3 مرحله‌ی پیش از شروع آزمایش، حین انجام آزمایش و پس از 300 چرخه ذوب و یخبندان بررسی و با یکدیگر مقایسه شدهاند. بهترین عملکرد در برابر این چرخه‌ها مربوط به نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف پلی‌پروپیلن، 1 درصد الیاف فولادی و حباب‌زا می‌باشد. در این نمونه مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی پس از 300 چرخه تنها 5 درصد کاهش یافته است؛ حال آنکه در نمونه فاقد الیاف این میزان به 30 درصد می‌رسد. همچنین در نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف شیشه، مدول الاستیستیه دینامیکی نسبی 13 درصد کاهش یافته است و این کاهش در نمونه حاوی 5/0 درصد الیاف پلی‌پروپیلن تقریبا 6 درصد می‌باشد. از طرفی دیگر، استفاده از حباب‌زا می‌تواند باعث بهبود مدول الاستسیته دینامیکی نسبی تا 120 درصد شود. لازم به ذکر است، بررسی هم‌زمان تغییرات مدول الاستیسیته دینامیکی نسبی و میزان کاهش وزن در یک نمونه میتواند اطلاعات دقیق‌تری از دوام بتن در برابر چرخه‌های ذوب و یخبندان را نمایان سازد.