اثربخشی یادگیری مشارکتی بر حمایت اجتماعی و شادکامی

Abstract

<strong>این پژوهش به‌منظور بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی بر حمایت اجتماعی و شادکامی دانش‌آموزان پسر اول متوسطۀ شهرستان قدس صورت گرفته است. این تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی است و برای رسیدن به هدف از روش تحقیق شبه‌آزمایشی استفاده شده است. طرح تحقیق شامل پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعۀ این پژوهش شاملِ کلیۀ دانش‌آموزان پسر اول متوسطۀ شهرستان قدس است که در سال تحصیلی 1392-1391 مشغول به تحصیل بودند. برای انتخاب نمونه از روش تصادفی خوشه‌ای استفاده شد. </strong><strong>قبل از هر‌چیز، </strong><strong>از هر دو گروه پیش‌آزمون حمایت اجتماعی و شادکامی و بعد از </strong><strong>پایان </strong><strong>دوره در نیمسال دوم، پس‌آزمون گرفته شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها، از شاخص‌های آمارِ توصیفی شاملِ «میانگین» و «انحراف معیار» و در بخش آمار استنباطی از </strong><strong>روش </strong><strong>«تحلیل کوواریانس چند متغیّری» استفاده شد. یافته‌های پژوهش حاکی از اثربخشی بیشتر یادگیری مشارکتی در مقایسه با روش سخنرانی بر حمایت اج</strong><strong>ت</strong><strong>ماعی و شادکامی بوده است.</strong>