مقیاس بزرگی در شبکهء لرزه نگاری تبریز

Abstract

شبکهء لرزه نگاری دیجیتالی تبریز مرکب از هشت ایستگاه لرزه نگاری سه مؤلفه ای، برای ثبت زمین لرزه های محلی در شمال غرب ایران نصب شده است. این شبکه در اوا خر سال 1995 شروع به فعالیت کرد. بررسی داده های آرشیو شده در فاصلهء زمانی 1995 تا دسامبر 2004 نشان می دهد که برای تعیین بزرگی در این شبکه از یک روش و فرمول واحد استفاده نشده است. مقایسهء مقادیر بزرگی تعیین شده برای زمین لرزه های ثبت شده در شبکهء لرزه نگاری تبریز با آنچه که دربولتن ISC/NEIC منتشر شده است نشان می دهد که در شبکهء لرزه نگاری تبریز بزرگی زمین لرزه های رخ داده در فواصل دورتر کم تر از أنچه که باید باشد برآورد می شوند. با استفاده از مقادیر بزرگی تعیین شده در شبکهء تبریز، مقادیرmb یک فرمول به صورت M=log(?/4?)+2.6log(?)-2.2که‌ی با دامنه (peak-to-peak) بر حسب میکرومتر در ثانیه و ? فاصله رومرکزی برحسب ثانیه است برای تعیین بزرگی رویدادهای واقع در فواصل بیشتر از 170 کیلومتر از ایستگاه لرزه نگاری ارائه شد. بررسی صورت گرفته نشان می دهد که مقادیر بزرگی برآ ورد شده با استفاده از این رابطه در مقایسه با فرمولی که اکنون در شبکه تبریز استفاده می شود، دقیق تر است.