تأثیر اسانس آویشن، پونه کوهی و مخلوط آن‌ها بر کیفیت گوشت بلدرچین در مقایسه با آنتی‌بیوتیک ویرجینیامایسین

Abstract

گوشت طیور به‌علت وجود غلظت‌‌های بالای اسید‌های چرب غیراشباع با چند باند دوگانهمستعد فساد اکسیداتیو است. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر اسانس­های آویشن، پونه کوهی و مخلوط آن­ها در مقایسه با آنتی­بیوتیک بر کیفیت گوشت بلدرچین­های گوشتی، بود. گروه­های آزمایشی شامل جیره پایه (بدون افزودنی خوراکی یا با 100 میلی­گرم در کیلوگرم آنتی­بیوتیک ویرجینیامایسین)، مقادیر 100 و 200 میلی­گرم در کیلوگرم اسانس آویشن و پونه کوهی و هم‌چنین مخلوط مساوی از آویشن و پونه کوهی (در دو سطح 50 و 100 میلی­گرم در کیلوگرم) بودند. در پایان دوره 35 روزه آزمایش دو پرنده از هر تکرار برای انجام آزمایشات کیفیت گوشت (شامل میزان مالون­دی‌آلدهید،pH ، ظرفیت نگه‌داری آب، میزان خونابه و افت در نتیجه پخت گوشت) نمونه‌گیری گردیدند. نتایج این آزمایش نشان داد اسانس آویشن، پونه کوهی و مخلوط اسانس­ها سبب کاهش تیوباربیتوریک اسید، میزان خونابه و افت در نتیجه پخت شد؛ اما pH و ظرفیت نگه‌داری آب را افزایش داد. پونه و آویشن شامل ترکیباتی با خاصیت آنتی­اکسیدانی بالا می­باشند که این ترکیبات بعد از ورود به جریان خون، در بافت‌های عضلانی تجمع یافته و در نتیجه ظرفیت آنتی‌اکسیدانی گوشت و به تبع آن ماندگاری گوشت را افزایش می­دهند. بنابراین استفاده از آنتی­اکسیدان­های طبیعی تیمول یا کارواکرول می­تواند به منظور بهبود کیفیت گوشت طیور مفید باشد.