مطالعه میزان باقی‌مانده انروفلوکساسین در عضلات و کبد ماهیان قزل آلای رنگین کمان در استان چهار محال و بختیاری به روش الایزا

Abstract

انروفلوکساسین از آنتی­بیوتیک­های پرمصرف دامپزشکی است که در سال­های اخیر استفاده آن در کنترل بیماری­های عفونی ماهیان پرورشی رشد چشمگیری داشته است. هدف از انجام مطالعه حاضر اندازه­گیری میزان باقی­مانده انروفلوکساسین در عضلات و کبد ماهی قزل­آلای رنگین­ کمان پرورشی استان چهار محال و بختیاری به روش الایزا بود. برای این منظور در فصول بهار و تابستان 1390 به مزارع پرورشی مناطق اردل و کوهرنگ مراجعه و از هر منطقه سه مزرعه انتخاب گردید و 15 نمونه­­ در سه گروه وزنی کمتر از 50 گرم، 50 تا 150 گرم و بیشتر از 150 گرم (5 نمونه از هر گروه وزنی) صورت گرفت. طبق نتایج مطالعه، بیشترین و کمترین درصد باقی­مانده انروفلوکساسین به ترتیب در گروه­های وزنی زیر 50 گرم و بالای 150 گرم و به میزان 33/58 و 33/23 درصد ردیابی شد. در مقایسه بین مناطق مختلف نیز کوهرنگ با میزان50/11 ± 84/13 و 06/18 ± 95/19 و اردل با میزان 62/11 ± 83/12 و 09/11 ± 22/11 میکروگرم در کیلوگرم آنتی­بیوتیک در عضله و کبد به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میزان باقی­مانده بودند. همچنین میزان باقی­مانده در عضله و کبد در فصل بهار 00/13 ± 27/14 و 69/21 ± 06/22 و در فصل تابستان 29/10 ± 40/12 و 31/7 ± 86/8 میکروگرم در کیلوگرم بوده است. در ضمن در تمامی گروه­های وزنی میزان باقیمانده انروفلوکساسین در نمونه­های کبد بالاتر از عضلات تشخیص داده شد. اما در کل میزان باقی­مانده انروفلوکساسین در نمونه­های آزمایش شده پایین­تر از حد مجاز اتحادیه اروپا بود.