بررسی الگوی انباشتگی زیستی فلز سنگین مس در بافت های جبه، پا و آبشش صدف دوکفه ای آب شیرین Anodonta cygnea (Linea, 1876) در دوره کوتاه مدت مواجهه

Abstract

مطالعه حاضر به­ منظور بررسی الگوی تجمع زیستی فلز سنگین مس در بافت­ های جبه، پا و آبشش دوکفه­ای آب شیرین <em>Anodonta cygnea</em> در یک دوره کوتاه مدت مواجهه انجام شد. برای این منظور دوکفه ­ای ­ها در طول یک دوره 9 روزی با غلظت μg.L^-1 125 از عنصر مس در شرایط آزمایشگاهی مواجهه یافتند و سطوح این عنصر در روزهای سوم، ششم و نهم از دوره مواجهه اندازه­ گیری شد. بر اساس نتایج، محتوای مس در دوکفه ­ای­ های مواجهه نیافته در اندام های آبشش و پا به ترتیب بیشترین (μg Cu/g DW 10/35±2/12) و کمترین (μg Cu/g DW 5/39±1/8) مقدار را به خود اختصاص دادند. در هر سه اندام مورد مطالعه مقدار مس در پایان دوره مواجهه در مقایسه با سطوح این فلز در دوکفه ­­ای­ های شاهد (مواجهه نیافته) به شکل معنی ­داری (0/05>p) افزایش یافته بود. در بین اندام ­های مورد بررسی، بیشترین مقدار تجمع متعلق به آبشش و کمترین مقدار مربوط به جبه بود. بیشترین و کمترین مقادیر فاکتور تغلیظ زیستی (BCF) نیز به ترتیب در آبشش و جبه مشاهده گردید. بر اساس نتایج می­ توان گفت که بررسی غلظت عنصر مس در اندام ­های داخلی دوکفه­ای ­<em>A. cygnea</em> (به ویژه آبشش) شاخص مناسبی در ارتباط با بررسی مواجهه این دوکفه­ای با آلودگی مس در زیستگاه­ های این موجود خواهد بود.