دادرسی منصفانه در رسیدگی به جرایم نیروهای مسلح (با تأکید بر نقش پلیس جمهوری اسلامی ایران)

Abstract

دادرسی عادلانه شامل مصادیق متعددی است که هر فردی در فرآیند دادرسی اعم از کیفری و مدنی از آن برخوردار است. برخی از مصادیق دادرسی عادلانه از جمله حق دادخواهی، دسترسی به دادگاه­های بی­طرف و مستقل عمومیت دارند و در انواع دعاوی مدنی و کیفری قابل اعمال می‌باشند و برخی دیگر از جمله اصل برائت، تفهیم اتهام ناظر بر دعاوی کیفری می­باشند. براین اساس توسعة عدالت کیفری در هر جامعه­ای با دادرسی عادلانه در آن جامعه که مستلزم حق­ها و آزادی­های کنشگران فرایند کیفری است، ارتباط تنگاتنگی دارد. در واقع، دادرسی عادلانه شامل مصادیق متعددی است که هر فردی در فرآیند دادرسی اعم از کیفری و مدنی از آن برخوردار است. بنابراین هدف پژوهش حاضر شناسایی میزان دادرسی منصفانه در رسیدگی به جرایم نیروهای مسلح می­باشد که با روش اسنادی- کتابخانه­ای انجام پذیرفته است. در ادامه برای جمع‌آوری داده­ها و شواهد پژوهش حاضر از روش فیش­برداری و کسب نظر اساتید دانشگاه و مقامات قضایی مشغول در امر قضا استفاده شده است که برای تجزیه و تحلیل آن­ها از روش تحلیلی - توصیفی استفاده شده که نتایج نشان دهنده آن است؛ صلاحیت سازمان قضایی از لحاظ تشکیلات دادگاه­ها و تجدیدنظر در آرا متحول شده و همچنین در قانون جدید رسیدگی به جرایم نیروهای مسلح­، با به‌کاربستن اصول دادرسی منصفانه از چالش­های قوانین قبلی کاسته شده است.