‏ احساس امنیت اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن با تأکید بر نقش پلیس (موردمطالعه: مناطق 4 گانۀ حصار امام خمینی، شهرک ولیعصر، مزدقینه و خضر)

Abstract

پژوهش حاضر با هدف شناسایی میزان احساس امنیت اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن در مناطق 4گانۀ حاشیه­نشین(دیزج، حصار امام، خضر و مزدقینه) شهر همدان انجام پذیرفت. در این پژوهش، از روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی استفاده شده است. جامعۀ آماری این پژوهش، افراد بالای 18 سال ساکن در مناطق چهارگانه مذکور می­باشند که از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد نمونه­ها 384 ­نفر انتخاب گردیدند، لیکن جهت ضریب اطمینان بیشتر تعداد نهایی نمونه‌ها 402 نفر انتخاب شدند. جهت جمع­آوری داده­های موردنیاز، از پرسشنامۀ محقق‌ساخته احساس امنیت اجتماعی استفاده شده است که برای تعیین روایی آن­­ از روایی محتوایی و برای به‌دست آوردن پایایی از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شد که مقدار آن­ در پرسشنامۀ­ مذکور 81/0 محاسبه گردید. در این پژوهش جهت آزمون فرضیه­ها از شاخص­های آمار توصیفی و استنباطی نظیر؛ میانگین، درصد،آزمون کالموگروف- اسمیرنف، آزمون‌های T دو نمونه مستقل، همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون چندمتغیره در محیط نرم افزار spss استفاده شده است. نتایج آزمون­ آماری t دو نمونۀ مستقل نشان­دهنده آن است که میزان احساس امنیت اجتماعی در مردان‌36/3 و در زنان 25/3 صدم می‌باشد. همچنین نتایج آزمون­های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره نشان­دهنده آن است که بین متغیرهای پایگاه اجتماعی – اقتصادی، توانمندی پلیس، رفتار حرفه­ای پلیس، اعتماد اجتماعی با احساس امنیت اجتماعی، رابطۀ مستقیم و بین احساس محرومیت نسبی با احساس امنیت اجتماعی در مناطق هدف رابطۀ معکوس و معناداری وجود دارد.