تحلیل رویشگاه چندل از طریق تطبیق ویژگی‌های محیطی جنگل‌های مانگرو در سواحل دریای عمان

Abstract

توده‌های جنگلی چندل (<em>Rhizophora mucronata</em>) از جمله اجتماعات گیاهی منحصربه‌فرد مانگرو در کرانه‌های ساحلی جنوب کشور است که در رویشگاه سیریک به‌همراه اجتماعات درختان حرا (<em>Avicennia marina</em>) تنها تودۀ آمیخته مانگرو را در کشور پدید آورده است. به‌رغم حضور دیرینۀ اجتماعات چندل در میان مانگروهای کشور، تاکنون بررسی‌های اندکی در مورد شرایط رویشگاهی آن صورت گرفته و این در حالی است که شناخت این شرایط و مقایسة آن با ویژگی‌های محیطی رویشگاه‌های مانگرو همجوار، به شناخت عواملی کمک می‌کند که سبب شده گونة چندل تنها در رویشگاه سیریک حضور داشته باشد. به همین منظور با بررسی تجربیات مشابه در ایران و جهان، 14 شاخص مؤثر بر پراکنش گونة چندل شناسایی و از هر یک نقشۀ رستری تهیه شد. پهنة جزرومدی، ویژگی‌های دمایی، بارش سالانه، نوع اقلیم، شوری آب دریا، اسیدیتة خاک، موج، جنس بستر و شیب رویشگاه نمونه‌ای از شاخص‌هایی بودند که در فرایند این مطالعه در نظر گرفته شدند. سپس 5 درصد هر یک از نقشه‌ها در رویشگاه‌های هدف نمونه‌برداری شد و همبستگی میان متغیرهای محیطی با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، و نرمال بودن متغیرهای کمّی با استفاده از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف سنجیده شد. آزمون تی مستقل نیز برای مقایسۀ شرایط محیطی رویشگاه‌های یادشده استفاده شد. نتایج نشان داد که تفاوت معنی‌داری بین نوسان دما، متوسط حداکثر آب‌گرفتگی در هنگام مد، ارتفاع موج، دامنۀ شوری آب و اسیدیتة خاک در رویشگاه چندل و مانگروهای همجوار وجود دارد.