مسؤولیت حوزه در تعالى و تعلیم آموزه‏هاى دینى به زنان

Abstract

گرایش به تعالى، فارغ از جنسیت انسانى، حسى تبلور یافته و روحانى در انسان است و تابشى معنوى در قلب و روح آدمى است. و به همین جهت است که انسان، به دین، که مرامنامه تعالى و آموزه‏هاى بلند است، گرایش دارد. این گرایش فارغ از جنسیت است; زن و مرد به طور مساوى از آن برخوردارند. وجود این گرایش متعالى، حاکى از حقیقتى دیگر نیز هست و آن امکان تحقق عملیاتى این حس است. حاملان رسالت الهى و در تداوم آن، امامان راستین، وظیفه دارند این حس عالى روحانى را مدیریت نمایند و انسان را به سمت قله‏هاى بلند تعالى و دانش راه نمایند. روحانیت اصیل و حوزه‏هاى علمیه، این رسالت سترگ را در دوران غیبت بردوش دارند تا راه ارتقاء فکردینى و تعالى معنوى را براى جامعه زنان رهبرى کنند. از این روى موظف به انتقال معارف و آموزه‏هاى مربوط به خانواده سالم، معیشت سالم و آشنایى با حقوق خانوادگى مى‏باشند. و نیز مدیریت دانشى در کنار رهبرى فکرى ضرورت مى‏یابد.