تأملی در معیارشناسی بی‌حس کردن اعضا در اجرای کیفرهای بدنی

Abstract

کاوش درچرایی کیفر در دو حوزه زیرساخت­ها ( مبانی ) و دستاوردها و پیامدها ( اهداف مجازات ) قابل بررسی است . در وضع هرگونه مجازات باید به اندازه اثربخشی آن در از میان برن این ویژگی نابهنجار بزهکار و بازگرداندن اهلیت مجرم به وی ، توجه شود زیرا تشفی خاطر ، برقراری نظم عمومی ، اجرای عدالت کیفری و بازپروری مجرم از اهداف اجرای مجازات است . با توجه به این اهداف ، اجرای مجازات در حدود ( جز سرقت و محاربه ) با تعذیب و رنج به مقدار متعارف همراه است و در ارتداد ، انتخاب کیفر دردناک به حاکم واگذار شده است .<br /> قانونگذار در اجرای حد محاربه و سرقت ، به دنبال اهدافی جز تحمیل درد و رنج است و آن پیشگیری از تکرار جرم و پندآموزی برای دیگران است بنابراین دادرس می­تواند کیفر را همراه با بی­حسی اجرا کند . به دلیل وحدت مناط، اجرای مجازات تعزیری مانند مجازات حدی است . در قصاص ، تماثل در مقدار جنایت و در تحمل درد به مقدار متعارف لازم است و رعایت همگونی در سایر اوصاف جنایت ضرورت ندارد زیرا <strong>اولا :</strong> میزان درد قابل اندازه­گیری نیست . <strong>ثانیاً :</strong> آستانه تحمل درد در انسان­ها متفاوت است . <strong>ثالثاً :</strong> قصاص عضو ناسالم در برابر سالم مشروع است . <strong>رابعاً</strong> در مواردی که قصاص افزون بر جنایت می­شود و یا هلاکت نفس جانی را به دنبال دارد منتفی است . در ماده 444 قانون مجازات اسلامی جدید نیز ، بی­حسی مجرم از حقوق مجنی علیه اعلام شده است .