تجارت در دریای مدیترانه: بررسی معاهدات تجاری ابوالحسن و ابوعنان مرینی با دولت های مسیحی

Abstract

759 ه) برمیگردد - 749 ه) و ابوعنان (حک: 749 - اوج اقتدار خاندان مرینی به دوره ابوالحسن(حک: 731<br />که از نظر سیاسی سلطه آنان نه تنها بر مغرب اقصی، مقر پیشین این خاندان، بلکه بر مغرب میانه و<br />نزدیک و حتی بخش هایی از اندلس نیز بسط یافته بود. سلطه مرینیان بر سواحل طولانی دریای<br />مدیترانه در این دوره، موقعیت جغرافیایی مغرب را به عنوان دروازه تجارت اروپا و آفریقا ارتقا داد و<br />موجب گردید تا مسلمانان و مسیحیان در پرتو منافع مشترک معاهدات متعددی با هدف گسترش<br />تجارت در دریای مدیترانه منعقد کنند؛ حاکمان میورقه، بنادر ایتالیایی ونیز، جنوا و پیزا و سرانجام<br />دولت آراگون هر کدام به طور جداگانه با هدف تأمین مایحتاج عمومی و مواد اولیه مورد نیاز خود،<br />پیمان هایی تجاری با مسلمانان مغرب بستند؛ بررسی این معاهدات نشان م یدهد که به هنگام اقتدار<br />حاکمان مسلمان، هم پیمانان تجاری مسیحی آنان ناگزیر از پذیرش تعهدات و شروط مسلمانان بودند و<br />چون ضعف مسلمین آشکار می شد، مفاد پیما ننامه ها به شکل یک جانب های به سود مسیحیان تغییر<br />می کرد.