پیش¬بینی مسکن گروه های کم‎درآمد با تحلیل طرف عرضه و تقاضا (مطالعه‎ی موردی: شهر دامغان)

Abstract

به عرصه ی برنامه ریزی مسکن، این امر حاصل میشود که این نوع برنامه ریزی با توجه به<br />محدودیت ها و نیازهای سکونتی، درصدد ارضای احتیاج ها و ارائه ی عملکردی مطلوب در پاسخ<br />به نیاز اقشار مختلف است. موضوع اساسی در چیستی مورد توجه در این نوشتار، پرداختن به<br />اهمیت تعریف گروه هدف در این مقوله ی خاص و برنامه ریزی و شناخت دقیق ساختار عرضه و<br />تقاضای این بازار در گستره ی شهری است و به گفته ای درصدد پاسخ به این دو پرسش است<br />که چه میزان کمبود در زمان حال و آینده برای پاسخ به تقاضای مسکن گروه های کم درآمد<br />شهر دامغان وجود دارد؟ و مه مترین وجوه تشکیل دهند هی ساختار عرضه و تقاضای مسکن<br />چیست و به چه نوع واحد مسکونی در سطح محلّ ههای برنامه ریزی شهر دامغان نیاز داریم؟ در<br />عرضه ی مسکن برای پاسخ به تقاضا، عوامل متعددی نقش دارند که شناخت این عوامل یکی<br />از نتایج مورد انتظار این پژوهش است. از ابزارها و روش های مورد توجه در این بخش مدل<br />موس است و نتایج ارائه شد هی آن، به درستی ساختار تقاضای مسکن گروه های کم درآمد شهر<br />دامغان را بیان می کند. از راه حل های جلوگیری از بروز مشکل، کنترل این ساختار (عرضه و<br />تقاضا) و برآورد نیازهای موجود در این بخش و اعمال سازوکارهای مؤثّر است.