عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش به نزاع و خشونت بین فردی در بین جوانان پسر 30-18 سال شهرهمدان (مورد مطالعه: منطقه خضر و اسلام شهر همدان)

Abstract

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش به نزاع و خشونت بین فردی جوانان پسر مناطق خضر و اسلام‌شهر همدان انجام پذیرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر، پیمایشی بوده و جامعه آماری آن جوانان پسر 30- 18 سال مناطق خضر و اسلام­شهر که تعداد آنان 60000 نفر بوده و با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 382 نفر با بهره­گیری از روش نمونه‌گیری خوشه­ای چند­مرحله­ای انتخاب گردیدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش دو پرسشنامه که یکی از آن­ها به­صورت محقق‌ساخته برای بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش جوانان پسر به نزاع و همچنین برای بررسی متغیر وابسته پژوهش(خشونت و پرخاشگری) از پرسشنامه استاندارد پرخاشگری باس و پری استفاده گردید که برای تعیین روایی آن­ها از روایی صوری و همچنین برای به‌دست آوردن پایایی آن­ها از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شده است. که مقدار آن­ها 91/0 محاسبه گردید. در این پژوهش، جهت آزمون فرضیه­ها از آزمون­های ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون و تحلیل واریانس یک­طرفه در محیط نرم افزار spss استفاده گردید که یافته­های پژوهش نشان داد؛ رابطه معناداری بین تأهل، قومیت، تعامل با خانواده، تعامل با دوستان، تعهد به هدف‌های مرسوم جامعه، تعهد به درگیر بودن در فعالیت­های روزمره و تعهد به ارزش­های اجتماعی با متغیر وابسته نزاع و خشونت بین فردی وجود دارد؛ در­حالی­که این رابطه بین متغیرهای سن، تحصیلات و شغل با متغیر وابسته معنادار نمی­باشد.