‏ بررسی رابطه بین سبک مدیریت رابطه‌مدار با انگیزش شغلی کارکنان(مورد مطالعه: فرماندهی‌انتظامی شهرستان‌ همدان)

Abstract

پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه بین سبک مدیریت رابطه­مدار با انگیزش کارکنان فرماندهی انتظامی شهرستان همدان انجام گرفت. در این پژوهش از روش تحقیق توصیفی- همبستگی استفاده شده است. جامعه­ی آماری این پژوهش، کارکنان فرماندهی انتظامی شهرستان همدان می­باشد که در برگیرنده ... نفر بوده و از طریق نمونه­گیری طبقه­ای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد نمونه­ها حدوداً 108 نفر استخراج و مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش، جهت جمع­آوری داده­ها از دو پرسشنامه محقق‌ساخته مورد استفاده قرار گرفته است که پرسشنامه اول از سه بخش اصلی متناظر با سه متغیر«اعتمادسازی مدیران»، «مشارکت‌جویی مدیران» و «خودکنترل‌خواهی مدیران» طراحی و تشکیل شده است که برای تعیین روایی آن‌­ها از روایی محتوایی و همچنین برای به­دست آوردن پایایی پرسشنامه­های مذکور از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شد که مقدار آن در پرسشنامه­های موردنظر 73/0 و 74/0 محاسبه گردید. در این پژوهش جهت آزمون فرضیه­ها، از شاخص­های آمار توصیفی و استنباطی نظیر؛ درصد، فراوانی، آزمون کالموگروف-اسمیرونوف، آزمون T تک گروهی و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شده است. براساس نتایج به دست آمده از آزمون پیرسون، بین سبک مدیریت رابطه‌مدار با انگیزش شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، به عبارت بهتر، هرچه سبک مدیریت رابطه‌مدار بالاتر باشد، انگیزش شغلی کارکنان نیز افزایش می‌یابد.