ارزیابی خطر خورندگی خاک در شهر مشهد

Abstract

یکی از مشکلات شهری آسیب دیدن اجزای بتنی یا فلزی مدفون در خاک نظیر لوله‌های آب، فاضلاب و گاز و پی سازه‌ها، در اثر پدیده خورندگی است. این پدیده تقریباٌ در همه خاک‌ها وجود دارد و شدت و ضعف آن تابعی از خصوصیات خاک و محیط می­باشد. در این مقاله پارامترهای مؤثر در پدیده خورندگی خاک معرفی شده و وضعیت خاک سطحی شهر مشهد از نظر عوامل مختلف مؤثر در این پدیده نظیر بافت خاک، اسیدیته، درصد کلر، درصد سولفات و مقاومت ویژه الکتریکی مورد ارزیابی قرار گرفته­است. بانک داده­های مورد استفاده شامل اطلاعات بیش از هفتصد گمانه گردآوری شده و نیز نتایج مطالعات ژئوالکتریک که در سطح شهر در خلال پروژه‌های مختلف است می­باشد. نتایج به دست آمده در این بررسی نشان می‌دهد که بخش عمده شهر مشهد بر روی خاک‌های با خورندگی رده کم تا متوسط قرار دارد و بخش‌های محدودی از شرق، شمال شرق و مرکز شهر دارای خورندگی زیاد است. مناطق با خطر خورندگی بالا عموماٌ منطبق با مناطق تخلیه خاک و نخاله ساختمانی در حاشیه مسیل‌ها و حاشیه شهر در گذشته می‌باشد.