تأثیر کاربست روش خودآموزی در درمان اختلال دست خط دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص

Abstract

این پژوهش به‌منظور بررسی کاربست روش خودآموزی در بهبود دست خط دانش‌آموزان مقطع ابتدایی با اختلال نوشتن انجام شد. بر همین اساس 3 نفر از دانش‌آموزان ابتدایی با اختلال نوشتن که از سوی مدارس شهرستان مریوان (شامل 2 پسر و 1 دختر) معرفی شده و با استفاده از آزمون‌های محقق‌ساخته‌ی نارسانویسی و نوشتن دارای مشکل های دست خط تشخیص داده شده بودند، به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب و به روش تک آزمودنی و طرح چند خط پایه‌ای با استفاده از رفتارهای مختلف یک فرد مورد پژوهش قرار گرفتند. به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات از آزمون هوش وکسلر مقیاس کودکان (WISC-R) و از روش تحلیل نمودار و شاخص اندازه‌ی اثر جهت تحلیل داده‌های پژوهش استفاده شد. مداخله ها بر این دانش‌آموزان در 10 جلسه‌ی 50 دقیقه‌ای جهت کاربست روش خودآموزی انجام شد. یافته‌ها نشان داد که کاربست روش خودآموزی بر بهبود کیفیت دست خط آزمودنی‌های مورد مطالعه تأثیر داشته است. همچنین روش خودآموزی بر درمان دست خط دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص مؤثر است و معلمان می‌توا‌نند از این روش آموزشی برای بهبود عملکرد نوشتن در این دانش‌آموزان استفاده کنند.