بررسی سرمتنیت در غزل سبک هندی
(ندگان)پدیدآور
بهمنی, امیرحسینحسنپورآلاشتی, حسینستاری, رضاحق جو, سیاوش
نوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
کلیمکاشانی در غزلپردازی از جهاتی به سبکعراقی نظر دارد. در اینمقاله که باهدف شناخت مانندگیهای غزل سبکهندی و عراقی نوشتهشده، بنابراینفرض که غزل سبکعراقی الگوی غزلپردازان سبکهندی بودهاست و ازاینرو در محور افقی و عمودی گرایش به این سبک در غزل سبکهندی مشهوداست، تلاشگردیده تا ژانر غزلهای کلیم بر اساس نظریۀ سرمتنیت ژرار ژنت به شیوهای توصیفی- تحلیلی بررسیشود. بدین منظور، با توجه به اهمیت گونهشناسی غزل سبکهندی، این مسئله در دو بخش: غزلهای تکمحتوایی و پاشان بررسیگردیدهاست. نتیجۀ این پژوهش نشانمیدهد که برخلاف تصور رایج همۀ غزلهای سبکهندی پاشان نیست و در دیوان-کلیم غزلهای تکمحتوایی زیادی دیدهمیشود که از آن میان غزلعاشقانه بسامد بیشتری دارد. بسیاری از غزلهای پاشان نیز شاکلهایعاشقانه دارند که گاه بیتهای غیرعاشقانۀ آن را میتوان با تمهیداتی عاشقانه تفسیر کرد. ازنظر گونهشناسی، همۀ غزلها با سبکعراقی و خراسانی ارتباط-سرمتنی دارند. تنها گونۀ متمایز غزلکلیم، نوعی شکوای مفاخره آمیز است که پارودی مفاخره در سبکهای گذشته است. اینگونهکه نتیجۀ تغییرات بیشمتنی است، در غزلهای تکمحتوایی در محور عمودی و در غزلهای پاشان در محور افقی خودنمایی میکند
کلید واژگان
ژانرسرمتنیت
ژرار ژنت
کلیم کاشانی
سبک هندی
شماره نشریه
28تاریخ نشر
2017-05-221396-03-01
ناشر
دانشگاه سیستان و بلوچستانUSB-sistan and balouchestan university
سازمان پدید آورنده
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندرانگروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران
گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران
گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران
شاپا
2008-57372538-5011



